Η θεωρία του Τζορτζ Όργουελ σε αντίθεση με του Άλντους Χάξλεϊ.

TΖΌΡΤΖ ΌΡΓΟΥΕΛ

Η θεωρία του Τζορτζ Όργουελ σε αντίθεση με του Άλντους Χάξλεϊ δημιουργεί ένα μεγάλο δίλημμα.

“Τι είναι χειρότερο άραγε; Να βλέπει κάποιος θεωρίες συνωμοσίας ή να κάνει ότι δεν βλέπει τις πράξεις των συνωμοτών;“

Τι είναι πιο επικίνδυνο; Η στέρηση της πληροφορίας ή η υπέρ-πληροφόρηση; Η απόκρυψη της γνώσης ή ο ευτελισμός της;

Η Θεωρία του Όργουελ

Ο Τζορτζ Όργουελ στο βιβλίο του «1984», που εκδόθηκε το 1949, προέβλεψε ότι μελλοντικά  το έτος 1984- στον κόσμο θα υπάρχει ένα και μοναδικό ολοκληρωτικό καθεστώς. Το καθεστώς αυτό θα ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις συνειδήσεις και ως εκ τούτου και στις συμπεριφορές των ανθρώπων. 

Ότι το Κόμμα θα ασκούσε την εξουσία μέσω της προσωποποίησης του, αυτής του Μεγάλου Αδελφού. Ο στόχος του Μεγάλου Αδελφού θα ήταν ο απόλυτος έλεγχος της σκέψης και της ελευθερίας της έκφρασης. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω των απαγορεύσεων και του φόβου. Δηλαδή με την τρομοκράτηση και την καταστολή.

Η Θεωρία του Χάξλεϊ

Άλντους Χάξλεϊ

Αντιθέτως ο Άλντους Χάξλεϊ στο βιβλίο του «Brave New World» (Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος) που εκδόθηκε το 1932 προέβλεπε διαφορετικά πράγματα. Ότι το 2495, θα έχει επικρατήσει το Παγκόσμιο Κράτος με τη βοήθεια των Δέκα Μεγάλων Διαχειριστώ., Δηλαδή δέκα ισχυρότατων αφεντικών που θα έχουν σαν σκοπό να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε ευτυχισμένους δούλους, χωρίς τη χρήση βίας ,τρομοκρατίας και καταστολής. 

Για αυτούς το θέμα θα ήταν ξεκάθαρο. Αν μπορούσαν να εξαλείψουν την Παιδεία, την Ιστορία, την Παράδοση, την Τέχνη, την Πολιτική, τη Θρησκεία, την Πάλη των Τάξεων, τον θεσμό της Οικογένειας, την Αγάπη τότε οι άνθρωποι θα ήταν ευτυχισμένοι.

Το πόρισμα και των 2 θεωριών

Είναι χαρακτηριστική η ερώτηση ενός εκ των Διαχειριστών : «Τι να καταναλώσεις διαβάζοντας ένα βιβλίο καθισμένος σε μια πολυθρόνα;». Η αναζήτηση της ευτυχίας κατά τους Διαχειριστές θα πρέπει να συντελείται μπροστά σε οθόνες όπου οι άνθρωποι θα νιώθουν ότι συμμετέχουν σε όσα διαδραματίζονται σε αισθησιακά θεάματα που προβάλλονται, ένα είδος δηλαδή εικονικής πραγματικότητας. 

Αντίθετα λοιπόν από τον Όργουελ, που πίστευε ότι οι άνθρωποι στο μέλλον θα ελέγχονται μέσω του φόβου, ο Χάξλεϊ πίστευε ότι αυτό θα γινόταν μέσω της πρόκλησης ευχαρίστησης, μέσω της αναζήτησης της τεχνητής ευτυχίας. Μετατρέποντας δηλαδή τους ανθρώπους σε καταναλωτικά όντα χωρίς καμία διάθεση αμφισβήτησης ή δημιουργικότητας αφού όλα θα είναι λυμένα από τους Διαχειριστές.

Πηγή:http://www.alfavita.gr/apopsin/pos-mas-eleghoyn-telika-meso-toy-fovoy-orgoyel-i-mipos-meso-tis-adiakopis-anazitisis#ixzz5O1wDGodI

http://anemo-logio.blogspot.com/2017/01/1984.html